«OUR MUSIC IS A PLACE YOU CAN GO TO…»

Torbjørn Brundtland parked his car at Last Gas Station (the girl and the robot were sitting in the back seat) and talked about the fantasy world of Röyksopp.
Now, we are “happy up here”!

Is it true that you often tell lies during interviews?
Lies is a very harsh word. I think that sometimes we feel that reality is too boring. So we add some colour to reality. Because when somebody asks us how we meet up with Robyn I think it’s more romantic or interesting to say that we met while flying on an air balloon over the Ural mountains than to say we sent an e-mail to each other.

Is this your goal in your music too: to colour reality with electronic sounds?
Yes, it’s a bit like that. Because there is something which is called escapism and there is kind of a negative thing to it, like trying to escape from reality. But I think it is really important to escape reality. Because reality is not what it should be. There are so many problems in the world. I think to take a rest is natural like eating or sleeping.

What makes you angry in the real world?
There are many real things that make me angry but I will leave it to someone else to discuss. So, I would say something funny: It makes me angry when I listen to rock music that uses auto-tune in the vocals. It makes sense sometimes in electronic music, but when it comes to rock-punk bands that makes me really angry…

After “Junior” you are planning to release a second new album. Why did you decide to release 2 albums in one year?
It’s because we have such a feeling of creativity these days and we just make so much music. At the beginning we had the idea of having a double album but finally we decided that in 2009 people don’t have the time to listen to a whole double record. That was happening back in the ‘70s when people had more time. Now, things have changed. “Junior” reveals the pop side of Royksopp with lots of vocals. The second album “Senior” (it will be released next winter) is more instrumental and shows a different side of us. It’s a bit darker and more experimental, but it’s still catchy.

What’s your opinion about Internet?
I think it is reflected in how we made “Junior”. Because every track on the album is like a little world of its own and it works really well separately. So, you can pick up any track you like and download it. Nowadays people are more interested in single tracks than they are in albums.

Why is this happening?
There’s so much music out there that it’s impossible to be heard. People only pay attention to the tracks. That’s why most of the new albums fail to succeed.

Do you bother when people download your music illegally?
No. Just let me say that I can understand. But also, there’s a lot of hypocrisy when people buy expensive shoes just to be cool and they just won’t give 1 euro to buy a single track and support the artist. That’s hypocrisy.

What is your source of inspiration?
I think this is a cliché answer. But everything inspires us. Not just listening to music, but talking about ideas and sharing our fantasies. Anything can inspire us: a beautiful day, being with people we love or drinking good wine. It’s important for us to feel that we are in harmony, that we are in the right place. This is where we want to be and that’s when we’re making good music.

Why did you name your group after a mushroom species?
It’s a long story. I will try to make it shorter. We were playing years ago with a bass guitarist. We had a bass line which I still remember to this day. And we were saving the recordings on the computer. When you work too fast, sometimes you give stupid names to the files you save. We just chose Royksopp because the sound was dirty and… mushroomy. Later, when we were going to sign with Wall of Sound, I asked the guys “What do you think about our name?”, because we were a bit worried that such a difficult name might discourage people from getting to know our music. And they answered us: “Don’t worry. People in England are not going to understand the word, but the word sounds like the name of a distant place somewhere up in the North”. I thought that was kind of poetic: that our music is a place you can go to…

What does commercially successful mean to you?
It means that we can continue, that we are in a position where we can devote ourselves in making music. Because we know we’re not gonna starve, so we can concentrate on our mission. I think it’s the best thing that could happen to us.

What makes you feel bored?
I’m not so bored these days. When you are bored it’s your own fault. Sometimes when I feel that I want something and at the same time I don’t want anything, that’s when I’m feeling bored.

Now you have to choose: the Girl or the Robot?
Can I have both, please?

What makes you happy?
Love and money!

Röyksopp will perform live this Friday June 19th at Ejekt Festival in Athens.

“I DON’T WANT TO BE FAMOUS”

La.Ga.Sta. put on its Little Boots and reached out its Hands over the new rising pop star.
Here’s a small chat with Victoria Hesketh, the magic little girl with the tenori-on. Enjoy!

Why did you choose to give your first album the title “Hands”?
It’s after the song i wrote, which was one of the first songs I wrote last year, for this project. It’s called “Hands”. It’s just a song about having faith in yourself and what you can make with your hands. I felt that this song, kind of reflects the last year of my life.

How would you describe your sound?
Intelligent space pop with human synthesizers…

Do you feel uncomfortable with all this hype around your name?
Not really. It’s ok. I mean, I would be more worried if there wasn’t any hype. It’s good to meet up with people who wanna talk about it. It’s a good thing. Sometimes it’s a bit of pressure and i try to concentrate on the music and be able to make good songs.

What does music mean to you?
It’s just everything I do everyday. It means everything to me.

Tenori-on became your trademark in a way…
Yeah. Kind of…You know, so many things happened in the studio and I’ve always loved gadgets and synths. I just got really addicted to it. It’s a very funny thing with amazing visuals!

Is there any singer you admire and you would like to collaborate with?
I would love to collaborate with Kate Bush. I’m a huge Kate Bush fan!

Do you make any sacrifices for music?
No, but with so much work I don’t see my family so much.

What does success mean to you?
I’m just able to reach a lot of people. I don’t care about hearing myself on the radio or going out shopping expensive clothes. I don’t want to make money or to be famous. I just want to make people happy. We need that because we’re living in hard times…

What makes you feel angry nowadays?
I’m not really an angry person. But when I look around me I see many people who are going through difficult times with the financial crisis. So, I just want everything to get better. You have to be confident, strong and try to carry on.

Are you bothered when people download your music illegally?
No. I download myself a lot of music for free. I don’t have any problem with that. I think that’s the way it is. And trying to stop it is like to stop water flowing. It’s going to be impossible to stop. There’s always a way people will find…

Why Little Boots?
It was a nickname from my friend, taken from an old movie he saw…

Which are your 5 favorite songs for a drive?
Let me think…
1). Human League – “(Keep Feeling) Fascination” (That’s a great song for a drive)
2). Heartbreak – “We’re Back” (A really good song with disco vibe)
3). Joni Mitchell – “A Case Is You” (A peacefull song with amazing lyrics)

Put some…boots on:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Little Boots – “Magical”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Little Boots – “Not Now”

[Both songs are taken from Little Boot's "Illuminations EP", out now on Atlantic]

Anoraak’s photo for Last Gas Station!

Gas Interview: Anoraak

The synth power French producer and Dj from Valerie Records parks his ’80s car in the Last Gas Station for a chat. Don’t forget to see him live for the first time in Greece at the Art House in Thessaloniki (April 23), thanks to Louder Than Pop!

What’s the story behind Anoraak?
Anoraak started 6 years ago, in my little student room in Paris. In my hometown we used to have a lot of rock bands, so i had to find another way to keep making music by myself. That’s when Anoraak came up. At the beginning, it was a bit more electronica and down tempo, and step by step it became what it sounds like now. The name doesn’t have any real meaning.

Your music sounds a lot like ’80s. What do you like most from those days?
Many things. Lots of music, graphics and movies. But first, we’re talking about a whole decade, with many different artistic movements, so it’s really hard to tell exactly what I like. It’s more about good feelings and memories. And second, it’s not all about the ’80s, there are also influences from ’70s and ’90s.

Tell me a song you always like to play on your djsets?
“Moscow Disco” by TELEX.

What do you think about the electronic music in France now? Is Paris (still) burning?
It’s moving a lot in the other cities of France, and i think that’s a major change. The new good things are not coming exclusively  from Paris anymore. That’s making the scene better and more diversified.

Give me 3 names/groups that you really like to listen to these days…
Cut Copy
Van Halen
The Commodores

What’s your opinion about downloading?
I think downloading is great.  We need to live in our times. It’s  really nice to have all these blogs discovering new artists, and having the opportunity to choose the music you like. Making limited copies for a hard release, like Valerie Records does,  gives the object a special meaning.

Greece is to you…
Warm, wonderful and sunny!

Can you send us a photo for a nightdrive with you?
Right on!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Anoraak – “Talking In Your Sleep” [The Romantics cover]

Myspace

Lust for advertising? Iggy, what happend?

 Hi, it’s Iggy, who am i speaking to?

Μιλήσαμε με τον Iggy, πριν φουλάρουμε το Last Gas Station και πριν ο ίδιος αρχίζει να διαφημίζει αυτοκίνητα. Anywayz, ας μπούμε κατευθείαν στο ψητό…

Πώς σου φάνηκε το Glastonbury;
It’s ok. To κοινό ήταν πολύ ενθουσιώδες, αλλά δεν μου αρέσει ο καιρός της Αγγλίας. Και της Γαλλίας τα ίδια χάλια είναι. Μακάρι να ήμουν στην Ελλάδα.

«The Weirdness», νέος δίσκος για τους Stooges μετά από 33 χρόνια. Πώς είναι οι Stooges σήμερα; Είμαστε εργάτες που δουλεύουμε σκληρά. Το άλμπουμ έχει το προσωπικό μου στίγμα σαν να φυσάει ο ίδιος άνεμος, όπως τότε που ξεκινήσαμε.

Τι θυμάσαι από εκείνες τις ημέρες της «ωμής ενέργειας»;
Αυτό που μου έχει μείνει στο νου είναι ότι ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Παίρναμε συχνά το αυτοκίνητο και τα Σαββατοκύριακα πηγαίναμε σε κοντινά μέρη για να παίξουμε και ύστερα γυρίζαμε στο αγροτόσπιτό μας. Επίσης, θυμάμαι πως ήμασταν νέοι και ελεύθεροι.

Μα είσαι ακόμη…νέος και ελεύθερος…
Είμαι πολύ τυχερός.

Στο άλμπουμ τραγουδάς για «Απληστους, απαίσιους ανθρώπους» («Greedy Awful People»). Ποιοι είναι αυτοί;
Υπάρχουν ορισμένοι τύποι ανθρώπων με τους οποίους έρχομαι συχνά σε επαφή και ξεχωρίζουν μόνο από τα λεφτά τους. Βρήκα το θέμα ενδιαφέρον για να γράψω αυτό το τραγούδι. Μερικές φορές καταστρέφουν μια καλή γειτονιά ή εισβάλλουν σε μια μορφή τέχνης και την ισοπεδώνουν. Γενικώς όπου πάνε αφήνουν πίσω τους δυσωδία (γελάει). Πρέπει να το βάλεις στα πόδια μέχρι να ξεβρωμίσει ο τόπος…

Και το τραγούδι «End of Christianity»; Αλήθεια, πιστεύεις ότι ήρθε το τέλος του Xριστιανισμού;
Οχι, όχι, όχι. Νομίζω ότι αν το ξανάγραφα θα του έδινα έναν μικρότερο τίτλο. Το τραγούδι είναι πολύ μικρό για έναν τόσο μεγάλο τίτλο. Πιστεύω ότι ο τίτλος αυτός περιγράφει τη δική μου έλλειψη ηθικής και τις δικές μου αισθησιακές προτιμήσεις και τίποτα περισσότερο. Είχατε πει παλιότερα ότι το ροκ εν ρολ πρέπει να είναι επικίνδυνο. Πιστεύετε ότι είναι επικίνδυνο στις μέρες μας; Οχι τόσο πολύ τον τελευταίο καιρό. Το rock n roll στις μέρες μας κάνει καλά τη δουλειά του: βγάζει λεφτά. Στηρίζει μια ολόκληρη βιομηχανία.

Ολα για το χρήμα γίνονται;
Πολύ περισσότερο από ό,τι παλιά.

Αν δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, το ροκ έχει τουλάχιστον τη δύναμη να αφυπνίσει τους ανθρώπους;
Εχει αφυπνίσει εμένα. Τώρα είναι προφανές ότι οι άνθρωποι το έχουν εμπορευματοποιήσει και αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν τόσα μεγάλα events που βασίζονται στο μάρκετινγκ της μουσικής. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό θέλει ο κόσμος. Αν πραγματικά το θέλει, τότε κανένα πρόβλημα. Στον κόσμο που ζούμε όλα πρέπει να έχουν ταμπέλες και όλα πρέπει να είναι extreme. Ποια είναι η δική σας φιλοσοφία για το ροκ; Προσωπικά η φιλοσοφία μου είναι να είμαι στο περιθώριο, να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα. Μπήκα στο ροκ για να βγω.

Πώς είναι ο Iggy εκτός σκηνής;
Ακριβώς το αντίθετο.

Δώσε μου μια εικόνα…
Tώρα που σου μιλάω φοράω πουλόβερ, το παντελόνι ενός tuxedo και όταν τελειώσω τις συνεντεύξεις μου θα απολαύσω το δείπνο μου και θα πάω στο κρεβάτι μου με συντροφιά ένα βιβλίο του Τζον Απντάικ.

Διατηρείσαι σε σούπερ φόρμα. Ποιο είναι το μυστικό;
Δεν υπάρχει μυστικό. Πάντως δεν το κάνω για να αποσπάσω την προσοχή των άλλων. Φαντάζομαι η καλή διατροφή και η γυμναστική βοηθάνε…Τρώω βαριά φαγητά. Δεν είμαι χορτοφάγος. Σχεδόν κάθε μέρα κάνω ασκήσεις Tai Chi, όπως άλλωστε και πολλοί άνθρωποι.

Υπάρχει κάτι που σε εξοργίζει;
Nα με εξοργίζει; (γελάει πονηρά)… Τίποτα δεν με εξοργίζει, εκτός αν με απειλεί. Μη με ρωτήσεις τι με απειλεί. Δεν είναι η δουλειά σου.

Κάνεις σχέδια για το μέλλον;
Εχω σταματήσει να κάνω σχέδια για το μέλλον. Αυτό, ξέρεις, είναι πειρασμός.Kάποιος που βρίσκεται στην ηλικία μου πρέπει να είναι συνέχεια σε εγρήγορση. Αυτό πρέπει να κάνει: να αντιδρά αμέσως, να στέκεται στις μύτες των ποδιών του και να είναι έτοιμος για όσα έρθουν.

Σύντομα, διαβάζω, θα ξεκινήσουν τα γυρίσματα της βιογραφικής σου ταινίας «The Passenger». Πώς αισθάνεσαι που θα δεις τη ζωή σου να ζωντανεύει στοη μεγάλη οθόνη;
Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν να τη γυρίσουν. Βγαίνουν και μιλάνε συνέχεια για την ταινία, αλλά δεν έχουν πάρει την άδειά μου ακόμα.

Ο λόγος;

Πρέπει να ρωτήσεις τους ίδιους. Είμαι κυνικός. Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου γι’ αυτήν την ταινία. Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι είναι cool όταν κάποιος επιθυμεί να κάνει τη ζωή σου ταινία του Hollywood, αλλά αυτό είναι ένα χοντρό ψέμα.

Πιστεύεις ότι το Ιντερνετ έχει ωφελήσει ή βλάψει τη μουσική;
Υπάρχει μια ολόκληρη συμμορία ανθρώπων, οι οποίοι οργανώνουν μουσικά τους εαυτούς τους μέσω του συγκεκριμένου μέσου και δεν μπορώ να πω ότι τους συμπαθώ ιδιαίτερα. Εχουν την εντύπωση ότι είναι εναλλακτικοί, αλλά για μένα είναι ηλίθιοι. Περίμενα πολύ καιρό για να δημιουργήσω το προσωπικό μου site και δεν το έκανα για να προωθήσω τον εαυτό μου. Μου φαίνεται γελοία όλη αυτή η ιστορία.

Έφτασες ποτέ στο σημείο να δώσεις σε όλα μια κλοτσιά και να πεις τα παρατάω;
Πολλές φορές έχω πει σε ανθρώπους «Βγάλτε το σκασμό και αφήστε με ήσυχο», αλλά ποτέ δεν το εννοούσα. Πιστεύω ότι πρέπει να μειώσω τις ταχύτητες και να κάνω σιγά σιγά όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα. Μερικές φορές τα καταφέρνω, μερικές φορές πάλι όχι.

Έχεις ζήσει επτά γενιές ροκ. Τι σημαίνει τελικά το rock για σένα;
Το rock είναι το μόνο καλλιτεχνικό κίνημα το οποίο μπορώ να πάρω στα σοβαρά. Μου έχουν λείψει εκείνες οι μέρες που στο ροκ εν ρολ είχαν κυριαρχήσει σπουδαίοι μαύροι τραγουδιστές, όπως ο Λιτλ Ρίτσαρντ, ο Φατς Ντόμινο και ο Τσακ Μπέρι. Ο,τι έκαναν ακουγόταν συναρπαστικό.

Σχολίασε πέντε προσωπικότητες…

Μαντόνα: Εχει γερά αρχίδια!
Χίλαρι Κλίντον: Είναι εξυπνάκιας.
Τζορτζ Μπους: Ενα κουτό κολεγιόπαιδο.
Πάπας Βενέδικτος: Είναι επικίνδυνος.
Σαλμάν Ρουσντί: Πάντα μου φαινόταν υπερβολικά χαριτωμένος.

Τις δούλεψε τις ερωτήσεις το ξωτικό…στο κεφάλι του (φυσικά)! Στο mail που μας έστειλε περιμέναμε 2-3 λέξεις παραπάνω. Ίσως να χάθηκαν στον δρόμο. Ποιός ξέρει;

Τι θυμάσαι πιο έντονα από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα;
Τις τελευταίες μέρες πριν από την έναρξη, με τη χώρα ολόκληρη να προετοιμάζεται, τον κόσμο με μια σκούπα στο χέρι να σκουπίζει μανιωδώς και την περηφάνια ενός λαού που διέψευδε τις Κασσάνδρες που προέβλεπαν ότι δεν θα ήσασταν έτοιμοι εγκαίρως. Περηφάνια που έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος άναβε τη φλόγα στο Ολυμπιακό Στάδιο…

Υποστηρίζεις την ανεξαρτησία του Θιβέτ. Πιστεύεις ότι ένα ενδεχόμενο μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου είναι αρκετό για να φέρει την επιθυμητή αλλαγή ή μήπως η διεθνής κοινότητα πρέπει να δράσει με άλλα μέσα – και ποια;
Έχω την αίσθηση ότι η προσοχή που είναι επικεντρωμένη στην Κίνα –όλα τα μάτια αυτή τη στιγμή είναι στραμμένα πάνω της– είναι πιο αποτελεσματική όσον αφορά στη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απ’ ο,τι το μποϊκοτάζ. Σε τέτοιες περιπτώσεις το να δίνεις την προσοχή σου σε κάποιον λειτουργεί καλύτερα από το να τον αγνοείς.

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι και το Κόσσοβο πρέπει να είναι ανεξάρτητο;
Επειδή έτσι θέλει ο λαός του. Η Ισλανδία, η πατρίδα μου, είχε πληθυσμό μόλις 100.000 κατοίκους όταν έγινε ανεξάρτητη το 1944 και κανείς τότε δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρναμε. Ήταν το καλύτερο που μπορούσε να μας συμβεί.

«Volta» στα ελληνικά σημαίνει «περίπατος». Είναι λοιπόν ο περίπατος ένα μέσο για να γεννάει κανείς νέες ιδέες;
Ίσως… Μου άρεσε αυτή η λέξη γιατί εκπέμπει ενέργεια. Είναι το όνομα ενός ποταμού στην Αφρική, όπου έχει κατασκευαστεί ένα υδροηλεκτρικό φράγμα δημιουργώντας μια τεχνητή λίμνη. Είναι επίσης το όνομα του ανθρώπου που εφηύρε την μπαταρία.

Νιώθεις ακόμα…Violently happy;
Περιστασιακά.

Ποια είναι τα μειονεκτήματα του να είναι κανείς διάσημος;
Ότι η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου προβάλλεται σε λάθος διαστάσεις, με αποτέλεσμα να πρέπει να προσπαθείς συνεχώς να διατηρείς την ισορροπία σου. Σαν να μπαίνεις, για παράδειγμα, σ’ ένα εστιατόριο στο κανονικό σου μέγεθος και τότε κάποιος σε αναγνωρίζει και ξαφνικά γίνεσαι 4 μέτρα ψηλός και όλο το εστιατόριο γυρίζει να σε κοιτάξει κι εσύ πρέπει να συμπιέσεις τον εαυτό σου και να γίνεις ξανά μικροσκοπικός για να πιάνεις τον ίδιο χώρο με αυτόν που σου μιλάει. Έπειτα φεύγεις και πρέπει να μεγαλώσεις ξανά για να φτάσεις στο κανονικό σου μέγεθος. Προσωπικά θα ήθελα να παραμένω στο ίδιο μέγεθος συνεχώς, εκτός από την ώρα που τραγουδάω πάνω στη σκηνή. Την ώρα εκείνη το χαίρομαι που ο κόσμος με βλέπει σε μεγέθυνση και δεν με ενοχλεί, γιατί πιστεύω ότι έχω την ταπεινότητα εκείνη που μου επιτρέπει να διαλύομαι, να γίνομαι σκόνη. Οπότε επέρχεται η ισορροπία.

Πώς αισθάνεσαι όταν βρίσκεστε πάνω στη σκηνή και χιλιάδες φωτογραφικές μηχανές και κινητά τηλέφωνα καταγράφουν το show σου;
Δεν με πειράζει τόσο η καταγραφή του σόου, αλλά το βρίσκω προσβλητικό ο κόσμος να μη μοιράζεται μαζί μου τη στιγμή. Έχω ίσως πετάξει ως την άλλη άκρη του κόσμου για να βρεθώ εκεί και τα δίνω όλα, ενώ ο κόσμος δεν είναι παρών. Τους κοιτάζω στα μάτια και δεν αισθάνομαι την επαφή. Βλέπω μόνο φακούς. Νιώθω σαν άψυχο αντικείμενο. Οπότε προτιμώ ο κόσμος να μη με βιντεοσκοπεί κατά τη διάρκεια των συναυλιών μου.

Ενοχλείσαι όταν ο κόσμος κατεβάζει τη μουσική σας δωρεάν από το Ίντερνετ;
Είναι δική τους επιλογή αν θέλουν να με υποστηρίξουν να εξακολουθήσω να γράφω μουσική ή όχι. Δεν μπορώ εγώ να αποφασίσω γι’ αυτούς.

Τι σημαίνει να είσαι εμπορικά επιτυχημένη;
Σημαίνει ότι μπορώ να αγοράσω όποιο μουσικό όργανο θέλω για τις ηχογραφήσεις μου. Είναι μια πολυτέλεια.

Αν είχες τη δύναμη να αλλάξεις κάτι στον κόσμο, τι θα άλλαζες;
Μου αρέσει έτσι όπως είναι.

Είσαι άνθρωπος της πόλης ή της φύσης.
Της φύσης.

Πολλοί διάσημοι μουσικοί αγωνίζονται για την προστασία του περιβάλλοντος. Πρόκειται για μόδα ή πραγματικά πιστεύουν σ’ αυτό το σκοπό; Ποιες είναι οι δικές σου ενέργειες για την προστασία του περιβάλλοντος;
Αισθάνομαι ότι η ανάγκη για την προστασία του περιβάλλοντος είναι μια πολύ επείγουσα υπόθεση. Προσπαθώ να πείσω τους συμπατριώτες μου τους Ισλανδούς να μην κατασκευάσουν άλλα εργοστάσια παραγωγής αλουμινίου. Τρία είναι αρκετά.

Ποιος είναι ο χειρότερός εφιάλτης σου;
Η έλλειψη οξυγόνου.

Πιστεύεις στο Θεό;
Όχι.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα;
Η μετριότητα, η στενομυαλιά, η στασιμότητα.

A 4-minute interview with Swedish electro-pop princess

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

[photo: konstantinos panapakidis]

O Joey Burns φουλάρει το ντεπόζιτο και πατάει γκάζι…

 
Σας συνδέουν στενοί δεσμοί με την Ελλάδα. Πως το εξηγείς αυτό;

Προσπάθησα να απαντήσω σ’ αυτή ερώτηση και στο παρελθόν, αλλά δεν νομίζω πως τας κατάφερα. Είναι κάτι που συμβαίνει με φυσικό τρόπο και πραγματικά το εκτιμούμε ειδικά αυτές τις μέρες που έχουν δυσκολέψει τις ζωές των συγκροτημάτων. Ο κόσμος δεν πληρώνει για να παρακολουθήσει συναυλίες, έχει σταματήσει να αγοράζει cd και δεν διαθέτει χρόνο για ακούσει έναν δίσκο. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα αισθάνομαι ότι γυρίζω στο σπίτι μου.

Ποιά ανάμνηση έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη σου;

Να πίνω ρακί με τους ντόπιους στο Ηράκλειο και στα Χανιά μέχρι τα ξημερώματα (γελάει).

Ας μιλήσουμε για το νέο σας άλμπουμ “Carried To Dust”. Τι επιδιώξατε αυτή τη φορά;

Σ’ αυτό τον δίσκο προσπαθήσαμε να σπάσουμε τους δεσμούς με ότι είχαμε κάνει στο παρελθόν. Δεν σχεδιάσαμε τίποτα, όπως συνέβη στο προγούμενο άλμπουμ μας  “Garden Ruin”, και τα αφήσαμε όλα στη τύχη. Επηρέαστηκαμε από τα ταξίδια που κάναμε σε όλο τον κόσμο, καλέσαμε φίλους που συναντήσαμε να παίξουν μαζί μας και γράψαμε τραγούδια που μιλούν για ιστορίες του δρόμου..

Επίσης, μιλούν για ιστορίες εμπνευσμένες από την απεργία των σεναριογράφων του Χόλιγουντ…

Ήταν ένα δυνατό χτύπημα στην κινηματογραφική βιομηχανία. Ξαφνικά σταμάτησαν τα σήριαλ, τα τηλεοπτικά show, ακόμη και η παραγωγή αρκετών ταινιών. Οι αμερικανοί είναι σε εγάλο βαθμό εξαρτημένοι από την τηλεοπτική διασκέδαση στη οποία καταφεύγουν ως ένα είδος ανακούφισης από τις καθημερινές τους έγνοιες. Είμαστε μια μεγάλη χώρα που είναι αναπόσπαστα δεμένη με τα media τα οποία είναι ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα.

Πιστεύεις ότι μετά την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα τα πράγματα θα αλλάξουν;

Όχι, δεν θα αλλάξουν. Ο τρόπος που λειτουργεί η κοινωνία έχει πολύ βαθιές ρίζες. Έχουμε μεγάλη εξάρτηση από το πετρέλαιο, τα αυτοκίνητα και από τη διασκέδαση με τη μορφή που περισπασμού από τα πραγματικά προβλήματα. Έχει γίνει μέρος της ιδιοσυγκρασίας μας. Η Αμερική χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία των μεγάλων επιχειρήσεων, του καπιταλισμού και της μαζικής ποπ κουλτούρας. Στην Αμερική τα μεγέθη είναι τεράστια και κάθε φορά που ταξιδεύω στην Ευρώπη διαπιστώνω ότι τα πράγματα είναι πιο χαλαρά, ο κόσμος έχει ένα σαββατοκύριακο και μια σειρά από αργίες να ξεκουραστεί τη στιγμή που στην Αμερική υπάρχουν σούπερμαρκετ που δουλεύουν 24 ώρες το 24ωρο.

Τι σημαίνει μουσική για σένα;  

Η μουσική είναι μια πολύ σημαντική γλώσσα, μια από τις χαμένες γλώσσες που ευτυχώς είναι ακόμη ζωντανή. Χθες βράδυ η φίλη μου έδωσε να διαβάσω ένα απόσπασμα από «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» του λατινοαμερικάνου συγγραφέα  Εδουάρδο Γκαλεάνο που μιλούσε για τους κρατούμενους στις φυλακές της Βολιβίας. Ζούσαν σε κελιά που δεν ήταν μεγαλύτερα από ένα φέρετρο, δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους, αλλά επικοινωνούσαν με τις φωνές τους, με κινήσεις και χτυπήματα. Έτσι κατόρθωναν να επικοινωνούν και αφηγούνται ιστορίες μεταξύ τους. Μια τέτοια γλώσσα επικοινωνίας είναι και η μουσική. Είναι το πνεύμα που μας ενώνει και μας δίνει ελπίδα, σαν αυτή που αναγεννήθηκε με την πρόσφατη προεδρική εκλογή του Ομπάμα, σαν αυτή που μας δίνει κουράγιο για να βγούμε αλώβητοι από καταστροφές όπως η παρούσα οικονομική κρίση. Η μουσική είναι σαν ένα υπόγειο κύμα που πηγαίνει πέρα από τις λέξεις που τόσο μας εμπνέουν και ανοίγει λεωφόρους, ταχύτερες και πλατύτερες που οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά.

Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που είδες στη ζωή σου;

Τα πρόσωπα των δικών μου ανθρώπων γύρω από το οικογενειακό τραπέζι στις ευτυχισμένες και δύσκολες στιγμές. Για μένα αυτός ο συναισθηματικός δεσμός είναι πολύτιμος και είναι ο ίδιος που με συνδέει και με τους Calexico. Είμαστε σαν μια οικογένεια μουσικών. Είναι κάτι που δεν μπορείς να εξηγήσεις, αλλά είναι εκεί και το νιώθεις.

Kαι το πιο άσχημο;  

Έχοντας μεγαλώσει στη Δυτική Ακτή πάντα με ενοχλούσε να βλέπω στον ορίζοντα αυτό το πυκνό καφέ νέφος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που ποτέ δεν έφευγε. Περνούσαν οι δεκαετίες και αυτό παρέμενε στη θέση του. Το άλλο είναι η απόλυτη φτώχεια που βλέπω ταξιδεύοντας νότια του Σαν Ντιέγκο προς την Τιχουάνα, μόλις περάσω τα σύνορα. Είναι συγκλονιστικό να συνειδητοποιείς ότι τα σκουπίδια του ενός λαού είναι τροφή για τον άλλο.

Μερικοί υποστηρίζουν ότι πολιτική και μουσική δεν συμβιβάζονται. Συμφωνείς;

Οι μουσικοί είναι οι πολιτικοί της καρδιάς. Με εργαλείο τη μουσική περνάνε τα μηνύματα τους και διευρύνουν τον συναισθηματικό τους κόσμο. Ωστόσο είμαι αντίθετος με τα προπαγανδιστικά τραγούδια. Είναι το χειρότερο είδος τραγουδιών. Δεν τα θεωρώ καν τραγούδια, αλλά δηλητηριασμένα μπισκότα που ψήνονται στην κουζίνα ενός διαβολικού μάγειρα. Όποτε δεν έχουν καμία θέση ανάμεσα στα έντιμα έργα των αληθινών δημιουργών.

Τι είδους μήνυμα θέλεις να στείλεις στους ανθρώπους εκεί έξω;

Να είναι ανοιχτοί. Αυτό είναι το μόνο μήνυμα. Να είσαι ανοιχτός και αληθινός στον εαυτό σου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να είσαι καλύτερος άνθρωπος για τους άλλους. Πρέπει να αρχίσεις να δουλεύεις από μέσα σου πρώτα. Γι’ αυτό εκτιμώ το γεγονός ότι μου παραχώρησες αυτά τα έξτρα πέντε λεπτά για να δείξω στη φίλη μου, με την οποία είχαμε μια δύσκολη νύχτα, ότι πραγματικά νοιάζομαι γι’ αυτή και δεν την παραμελώ όταν έχω δουλειά.

Ποιά θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη μουσική στις μέρες μας;

Οι άνθρωποι που εμπλέκονται στην διαδικασία της μουσικής παραγωγής χωρίς να νοιάζονται πραγματικά για τη μουσική. Αυτή η μεγαλύτερη απειλή. Η μουσική βιομηχανία έχει προσελκύσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων που νοιάζονται μόνο για το κέρδος. Ο παράγοντας απληστία έχει προξενήσει μεγάλο κακό στη μουσική κι εμείς οι μουσικοί με τις αποφάσεις μας τόσο σε επίπεδο μεγάλων εταιριών, όσο και σε επίπεδο μικρών ανεξάρτητων παραγωγών προσπαθούμε να πάρουμε σωστές αποφάσεις με σκοπό να διατηρήσουμε την ποιότητα στη μουσική μας.

Gas Info 

CALEXICO LIVE

·          Σάββατο 31 Ιανουαρίου στο Fuzz Club (Βουλιαγμένης 22, τηλ. 210-9220802).

·          Κυριακή 1^η Φερβουαρίου στο Principal Club Theater στην Θεσσαλονίκη (τηλ. 2310-428088).

·          Τρίτη 3 Φεβρουαρίου στον Πολυχώρο Πολιτεία στην Πάτρα.

·          Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ (προπώληση).