The Whitest Boy Alive in Berlin 16.08.2009

Ο maGas είδε alive τους The Whitest Boy Alive στο αγαπημένο Βερολίνο, μας γράφει τις εντυπώσεις του και εμείς νιώθουμε πιο happy κι ας τους χάσαμε…

Ποιός τρέχει 15αύγουστο, Kυριακή απόγευμα για live στο Βερολίνο; Εγώ και 4.000 άλλοι. Ναι, τόσοι μαζευτήκαμε στον κήπο του Tape Club για να δούμε τους “The Whitest Boy Alive” alive. Η πρόσβαση πανεύκολη, στη καρδιά της πόλης, και το εισιτήριο μόλις 14,70 ευρώ. Το ξανασκέφτεσαι; Φυσικά και όχι. Φανελάκι, φλιπ-φλοπς, καπέλο και αντηλιακό! Καβαλάς το ποδήλατο και σε 5′ είσαι εκεί. Σούπερ ζέστη και σκόνη. Μα πού είμαι; Στη Μαλακάσα; Καλέ όχι! Εκεί βρέχει! Στη σκιά του τείχους (του γνωστού) οι πιο όμορφες φάτσες της πόλης πίνουν μπύρες και φλερτάρουν. Η σκηνή μικρή και cosi, σαν την κουζίνα σου, περιμένει στην άκρη το πιο λευκό αγόρι να ανέβει. Και δεν άργησε καθόλου. Στις 8 μας ρωτούσαν ήδη αν μπορούμε να κρατήσουμε ένα μυστικό. Βρε τι υποδοχή είναι αυτή; Που είσαι Gasboy; Που είναι o Lagastar να τσιρίξουμε; Λίγο πιο πέρα ένα λαχανί αγόρι μου θυμίζει τον πορτοκαλί Τάσο. Παλαμάκια, χοροπηδητά και παιχνίδια με το κοινό. Ο Erlend σε super κέφια τραγούδησε παλιά και νέα τραγούδια και διασκεύασε από “Oops up” (Snap!), μέχρι το “Wicked Game” (Chris Isaak). Tο κέφι σταδιακά ανέβαινε και όταν πια είχε νυχτώσει, όλοι χορεύαμε στους funky ρυθμούς της κιθάρας του Oye. Καλύτερες στιγμές το “Billy Jean”, φόρος τιμής στον ΜJ, το παλαιότερο “Burning”, το υπέροχο “Island” και η έξοχη διασκευή του “Show Me Love” (Robin S) στο φινάλε, γύρω στις 10 παρά. Μα δεν θέλω να φύγω απο αυτό το νησί! Λίγο πριν μας χαιρετήσουν, μας έδωσαν ραντεβού για το 2010 και τα φιλαράκια του La.Ga.Sta. θα είναι σίγουρα εκεί.