O Joey Burns φουλάρει το ντεπόζιτο και πατάει γκάζι…
Σας συνδέουν στενοί δεσμοί με την Ελλάδα. Πως το εξηγείς αυτό;
Προσπάθησα να απαντήσω σ’ αυτή ερώτηση και στο παρελθόν, αλλά δεν νομίζω πως τας κατάφερα. Είναι κάτι που συμβαίνει με φυσικό τρόπο και πραγματικά το εκτιμούμε ειδικά αυτές τις μέρες που έχουν δυσκολέψει τις ζωές των συγκροτημάτων. Ο κόσμος δεν πληρώνει για να παρακολουθήσει συναυλίες, έχει σταματήσει να αγοράζει cd και δεν διαθέτει χρόνο για ακούσει έναν δίσκο. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα αισθάνομαι ότι γυρίζω στο σπίτι μου.
Ποιά ανάμνηση έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη σου;
Να πίνω ρακί με τους ντόπιους στο Ηράκλειο και στα Χανιά μέχρι τα ξημερώματα (γελάει).
Ας μιλήσουμε για το νέο σας άλμπουμ “Carried To Dust”. Τι επιδιώξατε αυτή τη φορά;
Σ’ αυτό τον δίσκο προσπαθήσαμε να σπάσουμε τους δεσμούς με ότι είχαμε κάνει στο παρελθόν. Δεν σχεδιάσαμε τίποτα, όπως συνέβη στο προγούμενο άλμπουμ μας “Garden Ruin”, και τα αφήσαμε όλα στη τύχη. Επηρέαστηκαμε από τα ταξίδια που κάναμε σε όλο τον κόσμο, καλέσαμε φίλους που συναντήσαμε να παίξουν μαζί μας και γράψαμε τραγούδια που μιλούν για ιστορίες του δρόμου..
Επίσης, μιλούν για ιστορίες εμπνευσμένες από την απεργία των σεναριογράφων του Χόλιγουντ…
Ήταν ένα δυνατό χτύπημα στην κινηματογραφική βιομηχανία. Ξαφνικά σταμάτησαν τα σήριαλ, τα τηλεοπτικά show, ακόμη και η παραγωγή αρκετών ταινιών. Οι αμερικανοί είναι σε εγάλο βαθμό εξαρτημένοι από την τηλεοπτική διασκέδαση στη οποία καταφεύγουν ως ένα είδος ανακούφισης από τις καθημερινές τους έγνοιες. Είμαστε μια μεγάλη χώρα που είναι αναπόσπαστα δεμένη με τα media τα οποία είναι ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα.
Πιστεύεις ότι μετά την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα τα πράγματα θα αλλάξουν;
Όχι, δεν θα αλλάξουν. Ο τρόπος που λειτουργεί η κοινωνία έχει πολύ βαθιές ρίζες. Έχουμε μεγάλη εξάρτηση από το πετρέλαιο, τα αυτοκίνητα και από τη διασκέδαση με τη μορφή που περισπασμού από τα πραγματικά προβλήματα. Έχει γίνει μέρος της ιδιοσυγκρασίας μας. Η Αμερική χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία των μεγάλων επιχειρήσεων, του καπιταλισμού και της μαζικής ποπ κουλτούρας. Στην Αμερική τα μεγέθη είναι τεράστια και κάθε φορά που ταξιδεύω στην Ευρώπη διαπιστώνω ότι τα πράγματα είναι πιο χαλαρά, ο κόσμος έχει ένα σαββατοκύριακο και μια σειρά από αργίες να ξεκουραστεί τη στιγμή που στην Αμερική υπάρχουν σούπερμαρκετ που δουλεύουν 24 ώρες το 24ωρο.
Τι σημαίνει μουσική για σένα;
Η μουσική είναι μια πολύ σημαντική γλώσσα, μια από τις χαμένες γλώσσες που ευτυχώς είναι ακόμη ζωντανή. Χθες βράδυ η φίλη μου έδωσε να διαβάσω ένα απόσπασμα από «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» του λατινοαμερικάνου συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο που μιλούσε για τους κρατούμενους στις φυλακές της Βολιβίας. Ζούσαν σε κελιά που δεν ήταν μεγαλύτερα από ένα φέρετρο, δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους, αλλά επικοινωνούσαν με τις φωνές τους, με κινήσεις και χτυπήματα. Έτσι κατόρθωναν να επικοινωνούν και αφηγούνται ιστορίες μεταξύ τους. Μια τέτοια γλώσσα επικοινωνίας είναι και η μουσική. Είναι το πνεύμα που μας ενώνει και μας δίνει ελπίδα, σαν αυτή που αναγεννήθηκε με την πρόσφατη προεδρική εκλογή του Ομπάμα, σαν αυτή που μας δίνει κουράγιο για να βγούμε αλώβητοι από καταστροφές όπως η παρούσα οικονομική κρίση. Η μουσική είναι σαν ένα υπόγειο κύμα που πηγαίνει πέρα από τις λέξεις που τόσο μας εμπνέουν και ανοίγει λεωφόρους, ταχύτερες και πλατύτερες που οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά.
Ποιο είναι το πιο όμορφο πράγμα που είδες στη ζωή σου;
Τα πρόσωπα των δικών μου ανθρώπων γύρω από το οικογενειακό τραπέζι στις ευτυχισμένες και δύσκολες στιγμές. Για μένα αυτός ο συναισθηματικός δεσμός είναι πολύτιμος και είναι ο ίδιος που με συνδέει και με τους Calexico. Είμαστε σαν μια οικογένεια μουσικών. Είναι κάτι που δεν μπορείς να εξηγήσεις, αλλά είναι εκεί και το νιώθεις.
Kαι το πιο άσχημο;
Έχοντας μεγαλώσει στη Δυτική Ακτή πάντα με ενοχλούσε να βλέπω στον ορίζοντα αυτό το πυκνό καφέ νέφος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που ποτέ δεν έφευγε. Περνούσαν οι δεκαετίες και αυτό παρέμενε στη θέση του. Το άλλο είναι η απόλυτη φτώχεια που βλέπω ταξιδεύοντας νότια του Σαν Ντιέγκο προς την Τιχουάνα, μόλις περάσω τα σύνορα. Είναι συγκλονιστικό να συνειδητοποιείς ότι τα σκουπίδια του ενός λαού είναι τροφή για τον άλλο.
Μερικοί υποστηρίζουν ότι πολιτική και μουσική δεν συμβιβάζονται. Συμφωνείς;
Οι μουσικοί είναι οι πολιτικοί της καρδιάς. Με εργαλείο τη μουσική περνάνε τα μηνύματα τους και διευρύνουν τον συναισθηματικό τους κόσμο. Ωστόσο είμαι αντίθετος με τα προπαγανδιστικά τραγούδια. Είναι το χειρότερο είδος τραγουδιών. Δεν τα θεωρώ καν τραγούδια, αλλά δηλητηριασμένα μπισκότα που ψήνονται στην κουζίνα ενός διαβολικού μάγειρα. Όποτε δεν έχουν καμία θέση ανάμεσα στα έντιμα έργα των αληθινών δημιουργών.
Τι είδους μήνυμα θέλεις να στείλεις στους ανθρώπους εκεί έξω;
Να είναι ανοιχτοί. Αυτό είναι το μόνο μήνυμα. Να είσαι ανοιχτός και αληθινός στον εαυτό σου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να είσαι καλύτερος άνθρωπος για τους άλλους. Πρέπει να αρχίσεις να δουλεύεις από μέσα σου πρώτα. Γι’ αυτό εκτιμώ το γεγονός ότι μου παραχώρησες αυτά τα έξτρα πέντε λεπτά για να δείξω στη φίλη μου, με την οποία είχαμε μια δύσκολη νύχτα, ότι πραγματικά νοιάζομαι γι’ αυτή και δεν την παραμελώ όταν έχω δουλειά.
Ποιά θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη μουσική στις μέρες μας;
Οι άνθρωποι που εμπλέκονται στην διαδικασία της μουσικής παραγωγής χωρίς να νοιάζονται πραγματικά για τη μουσική. Αυτή η μεγαλύτερη απειλή. Η μουσική βιομηχανία έχει προσελκύσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων που νοιάζονται μόνο για το κέρδος. Ο παράγοντας απληστία έχει προξενήσει μεγάλο κακό στη μουσική κι εμείς οι μουσικοί με τις αποφάσεις μας τόσο σε επίπεδο μεγάλων εταιριών, όσο και σε επίπεδο μικρών ανεξάρτητων παραγωγών προσπαθούμε να πάρουμε σωστές αποφάσεις με σκοπό να διατηρήσουμε την ποιότητα στη μουσική μας.
Gas Info
CALEXICO LIVE
· Σάββατο 31 Ιανουαρίου στο Fuzz Club (Βουλιαγμένης 22, τηλ. 210-9220802).
· Κυριακή 1η Φερβουαρίου στο Principal Club Theater στην Θεσσαλονίκη (τηλ. 2310-428088).
· Τρίτη 3 Φεβρουαρίου στον Πολυχώρο Πολιτεία στην Πάτρα.
· Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ (προπώληση).
